Καινούργιες Ακουστικές Διδασκαλίες: Να Βλέπετε την Αλήθεια με έναν Ήσυχο Νου . . . Ενημερώσεις για το Πρόγραμμα Διδασκαλίας: Ρουμανία: 2 - 3 Σεπτεμβρίου 2017... Χονγκ Κονγκ: 8 - 11 Σεπτεμβρίου 2017... Σιγκαπούρη: 13 - 17 Σεπτεμβρίου 2017... Αυστραλία: 19 Σεπτεμβρίου - 1 Οκτωβρίου 2017... Ελλάδα: 7 - 8 Οκτωβρίου 2017... Ιαπωνία: 13 - 15 Οκτωβρίου 2017... Ιταλία: 21 - 22 Οκτωβρίου 2017... Αγγλία: 28 - 29 Οκτωβρίου 2017... Πολωνία: 18 - 19 Νοεμβρίου 2017...  Για Πληροφορίες επισκευτείτε: Πρόγραμμα Διδασκαλίας. . .

Μια επιλογή από 108 διδασκαλίες του Λάμα Ντόντρουπ Ντόρτζε όπως αυτές χρησιμοποιούνται για καθημερινό στοχασμό

1. «Η συμπόνια δεν είναι μια έκφραση της συνηθισμένης αγάπης της μολυσμένης από την προσκόλληση στο συναίσθημα. Είναι η ενέργεια της στοργικής καλοσύνης η οποία αναδύεται καθώς ο νους μας αφυπνίζεται στην αναγνώριση ότι η ζωή που θεωρούμε φυσιολογική είναι παροδική και η έλλειψη της αναγνώρισης της αληθινής της φύσης είναι η αιτία της οδύνης».

2. «Η δράση που προκύπτει από το κίνητρο του αφυπνισμένου νου μπορεί πάντοτε και με βεβαιότητα να ειπωθεί ότι έχει ως αποτέλεσμα το σωστό είδος καρποφορίας».

3. «Η μόνη πραγματικότητα που μετράει στο άχρονο της ύπαρξης είναι το ποσόν της αγνής αγάπης και συμπόνιας που δίνουμε στην φροντίδα των άλλων οντοτήτων, χωρίς την προσκόλληση στο πακέτο των εγωκεντρικών ενδιαφερόντων μας».

4. «Η αγάπη είναι το κίνητρο, η θέληση, και η πηγή της δύναμης που ωθεί κάθε ανθρώπινη επιθυμία σε καρποφορία. Έτσι να είστε σε εγρήγορση ώστε να διατηρείτε αγνή πρόθεση σε όλα τα πράγματα που αναλαμβάνουμε».

5. «Η αληθινή συμπόνια γεννιέται ως αποτέλεσμα της αφύπνισης της αληθινής μας φύσης που συνοδεύεται από τη φωτεινότητα της αγνής συνειδητότητας και των άμεσων εμπειριών της κενότητας ως φύσης της πραγματικότητας».

6. «Όταν επεκτείνουμε τη στοργική καλοσύνη και τη συμπόνια άνευ όρων τότε έχουμε μια βέβαιη δράση ευεργεσίας».

7. «Η συμπόνια μας για τους άλλους θα είναι ανεπαρκής μέχρι να γίνουμε κάτοχοι της συμπόνιας μέσω της πειθαρχίας της εναρμόνισης του σώματος, του λόγου και του νου».

8. «Δεν μπορούμε να αρχίσουμε να αγαπάμε κάποιο άλλο πρόσωπο αν δεν είμαστε ικανοί να αγαπήσουμε τους εαυτούς μας».

9. «Χωρίς την αληθινή αλληλεπίδραση της ειλικρίνειας και της στοργικής καλοσύνης καμία σχέση δεν μπορεί να θεωρηθεί αυθεντική».

10. «Η ανοιχτοσύνη προσελκύει την ανοιχτοσύνη. Η ειλικρίνεια και φιλαλήθεια είναι τα θεμέλια της αυθεντικής σχέσης, ενώ αντίθετα ο φόβος, το σημάδι της σύγχυσης, είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της».

11. «Δεν είναι εξαιτίας της δυσκολίας των σχέσεων που δεν τολμούμε να αγαπήσουμε. Επειδή δεν τολμούμε να αγαπήσουμε με ανοιχτή καρδιά και αγνή πρόθεση είναι οι σχέσεις δύσκολες».

12. «Όταν επεκτείνουμε την αγάπη μας για να φροντίσουμε κάποιον άλλον πέρα από τον εαυτό μας δίχως όρους, η ικανότητά μας ως ανθρώπινα όντα να αγαπούμε διευρύνεται και μας ανυψώνει σε ένα ανώτερο επίπεδο άπειρης συνειδητότητας».

13. «Σε όλες τις σχέσεις, να αποφεύγουμε να εμπλακούμε στον αγώνα να υπερισχύσουμε, να αποφεύγουμε τα κρυμμένα συμφέροντα που εμπεριέχει, είτε να χειραγωγούμε τον συντροφό μας για να τον υποτάξουμε, είτε να συμβιβαζόμαστε μόνο και μόνο για να διατηρήσουμε μια κατάσταση εξάρτησης».

14. «Όλες οι υγιείς σχέσεις αντανακλούν την αληθινή φύση του σύμπαντος – αμοιβαία υποστηρικτικές, και ωστόσο είναι ολοκληρωτικά ελεύθερες αμοιβαία από οποιαδήποτε ενεργειακή παράβαση».

15. «Η αληθινή ευτυχία έρχεται από μέσα μας και δεν επηρεάζεται από τις αρέσκειες και απαρέσκειες των άλλων».

16. «Η εσωτερική ειρήνη δεν έρχεται μέσω της απόσυρσης από τον κόσμο, αλλά όταν λειτουργούμε στο κόσμο χωρίς να είμαστε δέσμιοι των περιορισμών των εγωκεντρικών επιθυμιών».

17. «Εκείνοι που επιδιώκουν την ευτυχία μέσω απείθαρχης/δύστροπης εγκατάλειψης δεν θα την βρουν ποτέ».

18. «Η ειρήνη έρχεται μέσω της αλλαγής της οπτικής μας του κόσμου».

19. «Κρατείστε ανοιχτό νου και ανοιχτή καρδιά, αντικαταστείστε κάθε επίκριση με συμπόνια, και η ειρήνη σίγουρα θα ακολουθήσει».

20. «Μην υποτιμάτε τη δύναμη της αιτίας και του αποτελέσματος. Είμαστε απολύτως υπεύθυνοι για την κατεύθυνση που επιθυμούμε να δώσουμε στις ζωές».

21. «Χωρίς να παρατηρούμε τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρινόμαστε στο κόσμο γύρω μας μέσω επαναλαμβανόμενης ακρόασης, επαναλαμβανόμενου στοχασμού και επαναλαμβανόμενου διαλογισμού, δεν μπορεί να υπάρξει πρόοδος στην πνευματική μας ανάπτυξη, και χωρίς πνευματική εξέλιξη δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει αληθινή ευτυχία ή ειρήνη του νου».

22. «Η ειρήνη είναι η θεία κοινωνία του Ανθρώπου και του Σύμπαντος».

23. «Όταν ακολουθείτε την καλοσύνη του εσωτερικού σας εαυτού, τελικά θα αμειφθείτε με πολύ πιο διαρκείς χαρές και ικανοποίηση από οποιαδήποτε αμοιβή μπορεί να έχετε από εξωτερικές πηγές μέσω εγκόσμιων μέσων».

24. «Η αθωότητα είναι μια κατάσταση αγιότητας η οποία έρχεται με τη διαύγεια της εσωτερικής ειρήνης. Χώρις την παρουσία της εσωτερικής ειρήνης, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικότητα. Έτσι η αγάπη χωρίς την αθωότητα δεν είναι πραγματική. Είναι απλώς ένας άλλος υβριδικός φόβος ποτισμένος με τον συγκινησιακό χρωματισμό της φαντασίωσης».

25. «Η ειρήνη που αναδύεται από την συμπόνια γαληνεύει το φόβο ακριβώς όπως το νερό σβύνει τη φωτιά».

26. «Η αληθινή ευτυχία έρχεται με την πραγμάτωση της αληθινής μας φύσης και ταυτότητας».

27. «Όποιος θεωρεί την κοσμικότητα ως ευτυχία, προκαλεί θλίψη και απογοήτευση σε αυτό τον κόσμο και πέραν αυτού».

28. «Η καλοτυχία και η κακοτυχία της ζωής δεν είναι παρά μια απάτη του νου».

29. «Η ενδοσκόπηση δεν είναι μόνον το μέσον και ο σκοπός της αυτοεξέτασης και της αυτοδιόρθωσης, είναι η ατραπός που εγκαινιάζει την αυτοπραγμάτωση».

30. «Μην ανησυχείτε ότι η δόξα ή οι τιμές δεν έρχονται στο δρόμο σας, αναρωτηθείτε καλύτερα τι έχετε κάνει μέχρι τώρα για να αξίζετε αυτή την αναγνώριση;»

31. "Τίποτα δεν μπορεί να κερδηθεί όταν εμπλεκόμαστε στη φυσική πορεία των συμβάντων. Σαν τις κλιματικές αλλαγές των τεσσάρων εποχών, κάθε ένα είδος εκδήλωσης σε αυτόν τον πλανήτη έχει την δική του δικαιωματική θέση και στιγμή στο μεγάλο σχέδιο του χρόνου».

32. «Όταν κανείς ζει και αναπνέει μέσω της δράσης της συμπαντικής συμπόνιας, και τιμάει όλες τις Αιώνιες Αλήθειες με αφοσίωση και ευλάβεια ανεπιφύλακτα, παύει να εμπλέκεται στη φυσική πορεία της προορισμένης ατραπού του. Όλες οι δράσεις από εκεί και στο εξής είναι γεμάτες νόημα, χαρά και ανεπιτήδευτες».

33. «Η ζωή αποτελείται από μια σειρά ακατάπαυστων αλλαγών. Σταματήστε να μάχεστε το αναπόφευκτο και καλωσορίστε κάθε στροφή με την ευλάβεια και την προσεκτικότητα που θα δίνατε σε μία θεία ευλογία καθώς αυτή ξεδιπλώνεται».

34. «Ο ταπεινός νους είναι το θεμέλιο της διαρκούς επίγνωσης. Ο ταπεινός νους οξύνει την προσεκτικότητά μας προς όλα τα πράγματα και μας σώζει από την μικρότητα η οποία γεννά την αντιπαράθεση και την έπαρση που μας κάνει να αψηφούμε την αλήθεια».

35. «Η ζωή είναι θεία ευλογία για εκείνους που είναι γενναιόδωροι στη συμπόνια, ανεκτικοί, που αντιμετωπίζουν με αρχές την αδικία, είναι ευλαβείς απέναντι στην αλήθεια και θαρραλέοι όταν υπερασπίζονται την ηθικότητα».

36. «Έχουμε όλοι γεννηθεί με την δυνατότητα να ηγούμαστε εκ φύσεως• διαφορετικά πώς θα μπορούσαμε να αρχίσουμε να αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις ζωές μας;»

37. «Η εκπαίδευσή μας για να γίνουμε αποτελεσματικοί ηγέτες ξεκινάει αναλαμβάνοντας τους λειτουργικούς ρόλους που προορίζονται για μας στην οικογένεια• την πλέον θεμελιώδη ομάδα μιας κοινωνίας».

38. «Μια οικογένεια χωρίς την καθοδήγηση του ηγέτη της μοιάζει σαν καράβι δίχως καπετάνιο».

39. «Χωρίς να κυβερνήσει κάποιος πρώτα τον εαυτό του, είναι αδιανόητο πώς θα μπορούσε να εμφυσήσει μια κατάσταση αρμονίας στην οικογένεια του;»

40. «Εκείνοι που δεν είναι ικανοί να μεταδώσουν μια κατάσταση τάξης στην οικογένειά τους είναι εξίσου ανεφοδίαστοι στο να διορθώσουν τα λάθη της κοινωνίας».

41. «Όταν οι αρετές των οικογενειακών αξιών διατηρούνται και μεταδίδονται σωστά, έτσι διατηρούνται και μεταδίδονται η σταθερότητα και η αρμονία της κοινωνίας».

42. «Όταν οι νόμοι της απόλυτης αλήθειας τηρούνται, τότε διατηρούνται και οι αρετές των ανθρώπων».

43. «Η αυστηρή πειθαρχία με την δίκαιη ανταμοιβή και τιμωρία είναι απαραίτητη για την ευημερία της οικογένειας, της κοινωνίας και του έθνους, ασχέτως περιστάσεων».

44. «Ένας αληθινός ηγέτης ποτέ δεν πρέπει να παρεκκλίνει από την δεύσμευσή του να φροντίζει τον λαό του. Αυτός που υπηρετεί τον λαό του καλά απολαμβάνει την επιδοκιμασία και την πίστη των ανθρώπων».

45. «Αυτοί που με διαρκή επίγνωση προσηλώνονται στο να μάθουν τις αρχές των πραγμάτων γίνονται ηγέτες με αρετή».

46. «Αυτός που φέρνει ευεργεσία στον κόσμο είναι προστάτης αυτού του κόσμου και πέραν αυτού».

47. «Η ηγεσία χρειάζεται την αρετή. Οπουδήποτε η αρετή αφθονεί, η αγαθότητα και η δικαιοσύνη θα ανθούν φυσικά, και το αποτέλεσμα θα είναι η δημιουργία ευημερίας για το έθνος».

48. «Οι ηγέτες με υψηλή ηθική υπόσταση είναι φυσικοί δάσκαλοι του υπέρτατου. Καθοδηγούν σύμφωνα με την φύση του ανθρώπου μέσω της ειλικρίνειας και της αλληλεπίδρασης. Οι πράξεις τους συμμορφώνονται με οτιδήποτε η κατάσταση επιβάλλει· γαλήνιοι και ικανοποιημένοι μέσα στην παροδικότητα της προσδοκίας, έτσι ποτέ δεν απογοητεύονται».

49. «Η μεγαλοπρέπεια ενός ηγέτη κρίνεται από την ταπεινοφροσύνη του και την προθυμία του να δεχτεί να ακούσει τις επικρίσεις των κατωτέρων του».

50. «Αυτός που κυριαρχεί πάνω στα συναισθήματά του είναι ο κύριος της ζωής του».

51. «Τα συναισθήματα είναι το ξελόγιασμα του νου· η σωματική εκδήλωση της επιθυμίας και της αποστροφής».

52. «Η ανησυχία του συναισθήματος είναι ασθένεια· η διακοπή αυτής της διαδικασίας είναι η θεραπεία».

53. «Η επιθυμία η οποία συσκοτίζει την πνευματική υγεία με την δυαδική έννοια του κέρδους και της απώλειας είναι η πηγή από την οποία ξεπηδά η πραγματικότητα της οδύνης και της πικρίας στην ανθρώπινη κατάσταση».

54. «Οι απείθαρχες επιθυμίες οδηγούν σε αναξιόπιστο ένστικτο – στη γέννηση της ανησυχίας και της αγωνίας».

55. «Το απείθαρχο συναίσθημα εισβάλλει στον απαίδευτο νου».

56. «Όταν ενδίδετε στο αντικείμενο της επιθυμίας, η διάνοιά σας αμβλύνεται».

57. «Αναλάβετε την ευθύνη των συναισθημάτων σας και να λογοδοτείτε για τον εαυτό σας».

58. «Οι επιθυμίες είναι εσωτερικά ανθρώπινα ένστικτα αναγκαία για τον τρόπο που λειτουργούμε στον κόσμο· αλλά δεν είναι ο κύριος σκοπός της ζωής».

59. «Εκείνος που υπερβαίνει την δυαδικότητα των αρεσκειών και των απαρεσκειών είναι άξιος άνθρωπος, ελεύθερος από τα δεσμά της εγκοσμιότητας».

60. «Κανένας από μας δεν είναι ο ανήμπορος ή τρομερός άνθρωπος που φανταζόμαστε. Όλοι έχουμε εντός μας την ουσία της χαράς και της αθωότητας, την παντοτινή οντότητα της παγκόσμιας αγάπης, που δεν μπορεί να βλάψει ο φόβος ή άλλα βασανιστικά συναισθήματα».

61. «Κανείς δεν είναι τέλειος. Εκείνοι που είναι πρόθυμοι να μάθουν από τα λάθη τους είναι σοφοί».

62. «Η σοφία είναι η άχρονη θεία δύναμη της χάρης η οποία κατορθώνει την ένωση της αληθινής μας φύσης με την παγκοσμιότητα της πραγματικότητας».

63. «Η ματαιότητα μεταμφιεσμένη σε γενναιοδωρία  δεν είναι αρετή».

64. «Κάθε σχέση που μας παρέχει την δυνατότητα να γνωρίσουμε τον αληθινό πυρήνα της αυθεντικότητάς μας είναι μια δράση πραγματικότητας – η αρχή της σοφίας».

65. «Η παγίδα της διάκρισης κρύβεται στην διάθεση υποδούλωσης των άλλων και έτσι χάνει κανείς την ολοκληρωτική θέληση να πραγματοποίησει το έργο της κατάκτησηςτου εαυτού».

66. «Να είστε έτοιμοι να ελευθερωθείτε από τα δεσμά των αγαθών της αρετής όπως κανείς θα εγκατέλειπε το κακό».

67. «Ενόραση είναι η αυτό-πραγμάτωση αυτού που γνωρίζετε και αυτού που δεν γνωρίζετε».

68. «Ένας ήσυχος νους διερευνά βαθιά».

69. «Όλα τα πράγματα δεν είναι ούτε καλά ούτε φαύλα, πολύτιμα ή άχρηστα. Αυτός που μπορεί να υπερβεί τα πέπλα της ιδεοληπτικής εμμονής αναδύεται από την αφροσύνη της εγκοσμιότητας».

70. «Ο αληθινά σοφός γνωρίζει πότε να δρα και πότε να μην δρα».

71. «Μην υποτάσσετε την σοφία στη γνώση. Η γνώση δεν είναι παρά μια μορφή εφήμερης λογικής, ενώ η σοφία υπερβαίνει την γνώση και πηγαίνει πέραν. Η σοφία είναι η άχρονη μητρική φλέβα μεταλλεύματος ολόκληρης της γνώσης».

72. «Αυτός που ακολουθεί και δρα σύμφωνα με την φυσική ροή και αλλαγή των περιστάσεων θα θριαμβεύσει πέρα από όλες τις προσδοκίες».

73. «Αυτός που είναι έτοιμος να μάθει πρέπει πρώτα να μάθει να ακούει».

74. «Η αληθινή γνώση δεν είναι προσβάσιμη στους υπερόπτες, είναι μέσω της ταπεινοφροσύνης που ξεκινάει η αληθινή μάθηση».

75. «Η αληθινή γνώση δεν είναι προσβάσιμη σε εκείνους που θέλουν να είναι μαθητές, είναι διαθέσιμη μόνον σε εκείνους που ενεργούν στην πράξη ως μαθητές».

76. «Για να επιτύχει κάποιος μια κατάσταση ενότητας με τον τομέα που έχει επιλέξει, ώστε να φτάσει στο σημείο όπου ο διαχωρισμός τελειώνει και η επανένωση αρχίζει, θα πρέπει να υιοθετήσει την προσέγγιση ενός αληθινού προσκυνητή».

77. «Οι προσκυνητές σε αναζήτηση της αυθεντικότητας πρέπει πάντοτε να προσεγγίζουν το απόλυτο με το νου τους τόσο δεκτικό όσο ένα άδειο φλιτζάνι, και με την ίδια ιερή προσεκτικότητα και ταπεινοφροσύνη του αποστόλου όταν συναντά τον Δάσκαλο».

78. «Η αληθινή μαθητεία δεν γίνεται εφικτή μέσω της λογικής, ούτε μπορεί να εκφραστεί με λόγια».

79. «Αγκαλιάστε κάθε στιγμή απ' την αρχή στη ζωή σαν να ήταν η πρώτη φορά».

80. «Αποδεχτείτε τον εαυτό σας χωρίς επίκριση ή προκατάληψη. Κάνετε ένα βήμα τη φορά σε ό,τι αναλαμβάνετε».

81. «Πάντοτε να δίνετε τον καλύτερο εαυτό σας άσχετα από το τι οι άλλοι κάνουν ή δεν κάνουν, ή αν είναι ή όχι σε θέση να ανταποδώσουν το ίδιο».

82. «Η ζωή δεν είναι παρά μια σειρά από μαθήματα που σας έχουν ανατεθεί. Τίποτα και ποτέ δεν συμβαίνει κατά τύχη, τα πάντα συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Μέσα από την αποδοχή και την κατανόηση των αιτιών πίσω από τα μαθήματα, μπορούμε όλοι να ανυψώσουμε την πνευματική μας ανάπτυξη σε μια ανώτερη κατάσταση συνειδητότητας».

83. «Στην μαθητεία, αν κάποιος δεν προοδεύει, οπισθοδρομεί».

84. «Κανείς δεν μπορεί να εισέλθει στην πύλη της αφύπνισης χωρίς την καθοδήγηση ενός έγκριτου δασκάλου, αλλά η διαδικασία της πραγματικής μάθησης πρέπει να προέλθει από τον μαθητή».

85. «Όταν ενεργείτε με πίστη, αφοσίωση και επιμέλεια που δεν διαχωρίζονται από την έγκυρη μέθοδο τη σύμφωνη με μια γενεαλογία δασκάλων, αυτά είναι συγχρόνως το μέσον και ο τελικός προορισμός της λύτρωσης».

86. «Ο στόχος της μάθησης είναι να φροντίζει και να προστατεύει την ευεξία της ακεραιότητας κάποιου. Το να μελετά κάποιος για χάρη της μάθησης σημαίνει ότι έχει χάσει τον στόχο ολόκληρης της άσκησης».

87. «Η λύτρωση έρχεται ως αποτέλεσμα της επίτευξης της απόλυτης πραγματικότητας όλων των πραγμάτων».

88. «Το να προσχωρήσει κάποιος όχι στους επιπόλαιους ή τους ανόητους στην μάθηση, αλλά στους ευγενείς και τιμημένους, αποτελεί μια ευλογία άξια αγαλλίασης».

89. «Εκεί όπου αφθονεί η ευλάβεια, η οποία υποστηρίζεται από ειλικρίνεια και ανιδιοτέλεια, έρχονται σε ύπαρξη θαύματα με μια συνήθεια τακτικότητας».

90. «Η εσωτερική αρμονία έρχεται όταν κάποιος αποδέχεται την ορθή του θέση σε σχέση με τον κόσμο που ζει και την προθυμία του να εκτιμά ότι καθετί συμβαίνει για κάποιο λόγο».

91. «Αν προσεγγίσετε τη ζωή με ειλικρίνεια και συνέπεια, τότε η ζωή η ίδια πάντοτε θα ανταποδίδει κάνοντας δυνατό αυτό που πραγματικά επιθυμείτε να συμβεί».

92. «Η καλλιέργεια της καλοσύνης είναι η πηγή δύναμης του θαυμαστού».

93. «Τα θαύματα δημιουργούνται μέσω της αγάπης, και αυτοί εκτιμούν την δημιουργική δράση των θαυμάτων διάγουν μια αρμονική ζωή».

94. «Η ευλάβεια είναι το κλειδί που οδηγεί στην σφαίρα της θειότητας».

95. «Το Θείον δεν απονέμει την χάρη του στον αφοσιωμένο χωρίς πρώτα να έχει προσκληθεί. Αν το Θείο δεν το θέλει, ούτε μια ριπή ανέμου δεν κινείται».

96. «Η ευλάβεια διαλύει την αμέλεια και γεννάει την προσεκτικότητα».

97. «Οι εκδηλώσεις των θείων θαυμάτων δεν ανήκουν αποκλειστικά στα βασίλεια του ουρανού και της γης. Κι εμείς επίσης έχουμε την ικανότητα να δημιουργήσουμε θαύματα εκ των έσω».

98. «Ο εθισμός μας προς τα αντιμαχόμενα πάθη μας και η αδυναμία μας προς την αχαλίνωτη κτητική των άλλων εξασθενεί την αποφασιστικότητά μας για ακεραιότητα και υποδουλώνει την θεία δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος».

99. «Το πιο βαθύ θαύμα στο σύμπαν είναι οι πολυ-συμπαντικές ιδιότητές του, δια της οποίας το φυσικό πρότυπο ενός σύμπαντος κρύβεται μέσα στην δομική ακεραιότητα ενός άλλου σύμπαντος – και υποστηρίζουν αμοιβαίως το ένα το άλλο κι εν τούτοις είναι αλληλο-ανεξάρτητα».

100. «Η αλήθεια παραμένει αλήθεια είτε το εγώ κάποιου του επιτρέπει να το αναγνωρίσει είτε όχι».

101. «Αυτός που υπερβαίνει την παροδικότητα των ανθρώπινων συνθηκών και καλοδέχεται τόσο το καλό όσο και την συμφορά με ισοψυχία, είναι αυτομάτως ενάρετος, δίκαιος και ενορατικός».

102. «Η ανιδιοτέλεια είναι το πρώτο βήμα της αντίληψης της αλήθειας στο μονοπάτι προς το βασίλειο του αφυπνισμένου νου».

103. «Αυτός που επιβάλλεται στην ελεύθερη βούληση των άλλων δεν είναι ενάρετος».

104. «Το ανήθικο συναπάντημα δημιουργεί μετάνοια. Μόνο οι ενάρετοι μπορούν να αποτρέπουν το κακό».

105. «Πάντοτε να στοχεύετε το ενάρετο και το αληθινό, όχι αυτό που είναι δελεαστικό κι ωστόσο μη-ενάρετο».

106. «Η αποκάλυψη της απόλυτης αλήθειας βρίσκεται στην αυτο-πραγμάτωση της πραγματικής μας φύσης. Από την πρώτη αποκάλυψη έρχονται πολλές ενοράσεις – όλες από τη μία και μόνη αλήθεια».

107. «Οι ενάρετοι ακτινοβολούν προς κάθε κατεύθυνση, μέσα από την αξία της κατάκτησης και του εξαγνισμού του εαυτού τους».

108. «Ποτέ δεν θα ζήσετε τόσο ολοκληρωμένα όσο όταν αντικρίζετε την αλήθεια και ζείτε και ενεργείτε με αρετή».